Pétur Jónsson

Pétur Jónsson fæddist í litlu sjávarþorpi á Vestfjörðum árið 1948. Hann ólst upp við brim og björg, þar sem sjórinn var bæði vinur og ógn. Frá unga aldri var hann þekktur fyrir glettni, hjálpsemi og óbilandi áhuga á því að læra nýja hluti.

Eftir skólagöngu í heimabyggð hélt Pétur til Reykjavíkur þar sem hann lærði trésmíði. Hann starfaði alla sína ævi við smíðarnar og setti sinn persónulega svip á ótal heimili og byggingar um land allt. Engin smíð var honum of lítil og engin hugmynd of stór — hann trúði því að vel unnin handverk væru bæði list og arfleifð.

Pétur var mikill fjölskyldumaður. Hann og eiginkona hans, Guðrún, ólu upp þrjú börn sem hann hvatti alltaf til að elta drauma sína, sama hversu óvenjulegir þeir voru. Hann hafði gaman af að segja sögur, bæði sannar og skáldaðar, og börnin hans kölluðu hann stundum „lifandi bókasafn“.

Áhugamálin hans voru fjölmörg; hann veiddi lax á sumrin, spilaði harmonikku á vetrarkvöldum og hafði sérstakt dálæti á að smíða fuglahús sem hann gaf vinum og vandamönnum. Þeir sem þekktu hann best sögðu að húmorinn hans hefði verið smitandi og nærveran hlý.

Pétur lést friðsamlega í heimahúsi sínu árið 2021, umkringdur fjölskyldu sinni. Hann skilur eftir sig minningu um mann sem lifði lífinu af einlægni, virðingu og gleði.

„Það besta sem þú getur skilið eftir er hlýtt hjarta hjá þeim sem þekktu þig,“ sagði Pétur oft — og það er einmitt það sem hann gerði.